هر روز می پرسی که :آیا دوستــم داری؟
من ،جای پاسخ بر نگاهت خیره می مـانم
تو در نگاه من ، چه می خوانی، نمی دانم
اما به جای من تو پاسخ می دهی آری !
من «دوستـت دارم» را
پیوسته در چشم تو می خوانم
ناگفته ، می دانم
من ، آنچه را احساس باید کرد
یا از نگـــاه دوست باید خواند
هرگز نمی پرسم
هرگز نمی پرسم که : آیا دوستم داری
قلب من و چشم تو می گوید به من : آری !
+ نوشته شده توسط پپری در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 و ساعت
2:30 |
